پرواز اندیشه و ساخت فردا

پاد ماده و قدرت نهفته در آن
-----------------------------
در سال 1928 پاول دیراک، وجود پاد ذره الکترون را مطرح کرد. ذره ای که جرمش برابر جرم الکترون اما بارَش، بر خلاف بار منفی الکترون بود. نظریه دیراک پیش بینی می کرد که نه تنها الکترون بلکه همه ذرات بنیادی در طبیعت باید پاد ذره ای داشته باشند. در هر مورد جرم و دیگر مشخصات ذره و پادذره یکسان اند، اما در همه موارد علائم ریاضیاتی برخی ویژگی ها، همچون بار یا گشتاور مغناطیسی برعکس هم اند.
پس از خلق پاد ذرات در دستگاه های شتاب دهنده ذرات، قدم بعدی این بود که ببینند آیا می توان آن ها را با هم ترکیب کرد و پاد اتم و پاد ماده تولید کرد. پاسخ در سال 1995 پیدا شد که دانشمندان مرکز تحقیق سِرن در جنووا با ترکیب پاد پروتون و پوزیترون (پاد الکترون) نخستین اتم پاد هیدروژن را خلق کردند. شاید برایتان جالب باشد که فقط 9 اتم پاد هیدروژن تولید شد اما خبرش در سراسر جهان پخش شد چرا که می توانستیم امیدوارانه به دنبال بررسی پادعالم باشیم.
در واقعیت ذرات با پاد ذرات در ملاقات با هم، یکدیگر را نابود می کنند و همه جِرمشان، طبق معادله مشهور اینشتین به انرژی تبدیل می شود و تریلیون ها فوتون بی جرم رها می کنند.
از نظر برخی محققان ناسا و دانشگاهی، پادماده شاید فقط آینده سفرهای فضایی انسان باشد چرا که وقتی صحبت از «مشتی پر قدرت» زدن می کنیم، هیچ چیزی نمی تواند برخورد قدرت واکنش ماده و پاد ماده را تحت شعاع قرار دهد. وقتی ذره ای با پادذره اش ملاقات می کند، یکدیگر را نابود می کنند و همه جرمشان به انرژی خالص تبدیل می شود؛ انرژی ای که دانشمندان امیدوارند برای سفر انسان به ستاره ها و کهکشان های دور دست از آن استفاده کنند.